خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : شهيدي )
18
نهج البلاغة ( فارسي )
نرساند ، و اين نكته را كه گفتم نداند جز كسى كه در اين صنعت بسى توسن فكرت راند ، « و در نيابد آن را مگر مردم دانا . » ] و از اين خطبه است آن كه بهشت و دوزخ را پيش روى خود بيند ، آسوده ننشيند . - مردم سه دستهاند : - سخت كوشى كه رستگار است ، جويندهاى كه كندرواست و اميدوار است ، تقصير كارى كه به آتش دوزخ گرفتار است . چپ و راست - كمينگاه - گمراهى است ، و راه ميانگين راه راست - الهى است - . كتاب خدا و آيين رسول آن را گواه است ، و سنّت را گذرگاه است ، و بازگشت بدان جايگاه است . هر كه دعوى كرد تباه گرديد ، و هر كه دروغ بربافت زيان ديد ، و هر كه به پيكار حقّ گراييد دست به خون خود آلاييد ، و در نادانى مرد اين بس است كه نداند چه كس است . بنيادى را كه بر پرهيزگارى استوار است چيزى نلرزاند ، و كشتزارى كه آب تقوى خورد ، تشنه نماند . مردم ! درون خانهء خويش جاى گيريد ، و راه آشتى با يكديگر را در پيش ، و به توبه گراييد و جز پروردگار خود كسى را مستاييد ، و جز خود را ملامت منماييد . ( 17 ) و از سخنان آن حضرت است در وصف كسى كه داورى ميان مردم را عهدهدار شود و شايستهء آن نباشد دشمنروىترين آفريدگان نزد خدا دو كسند : مردى كه خدا او را به خود وانهاده ، و او از راه راست به دور افتاده ، دل او شيفتهء بدعت است ، و خوانندهء مردمان به ضلالت است . ديگران را به فتنه در اندازد و راه رستگارى پيشينيان را به روى خود مسدود سازد . در مرگ و زندگى گمراه كنندهء پيروان خويش است و برگيرندهء بار گناه ديگران ، و خود گناهان خويش را پايندان .